7-آهن :

نقش عنصر درگياه :

تشكيل كلروفيل،انجام فتوسنتز. ( نگاره6-59 )

علایم كمبود :

فقدان كلروفيل در برگهای جوان، زردي برگهاي جوان و لوله شدن آنها.

علایم اضافه بودن :

لكه هاي قهوه اي تيره روي برگها.زيادي آهن كاهش منگنزرا سبب مي شود .

نحوه مصرف :

محلولپاشي با سولفات آهن زمان تورم جوانه ها بعد از برداشت يا بعد از اتمام گل.

7- روي : محققین زیادی از این عنصر به عنوان عنصری فراموش شده درچرخه حیات گیاه،دام و انسان یاد می کنند.

نقش عنصر در گياه :

افزايش هورمون اكسین،تجزيه اسيد كربنيك و  سنتز  پروتئين.

علایم كمبود : كوتاه شدن فاصله ميان گره ها،لكه هاي قهوه اي در بين رگبرگها،كوچكي برگها و تفاوت محسوس بين رنگ رگبرگها و سطح برگ،رنگ پريدگي پوست ميوه،چوبي شدن قسمت داخلي ميوه وكاهش رشد ديواره سلولي.

علایم اضافه بودن :

ريشه های درخت كوتاه و لاغر شده و خرمایي رنگ مي شود. زيادي فسفر ، زيادي روي سبب كاهش آهن می شود.

نحوه مصرف :

چالكود در پاییز و زمستان به صورت نواري باكلات روي

محلولپاشي در پایيز و زمان تورم جوانه ها با استفاده از سولفات روي .

9- موليبدن :

نقش عنصر در گياه :

كاهش آن سبب تجمع نيترات ،ايجاد سميت نيترات و نیز در توليد اسيدآسكوربيك  مؤثر است .

علایم كمبود :

لكه هاي زرد فراوان، ايجاد لكه هاي آبگزیده، خروج صمغ  در زير برگ، معمولاًدر محلهاي آفتاب گير  و روي برگ جوان ديده مي شود .

علایم اضافه بودن :

افزايش موليبدن سبب كاهش گوگرد و مس می شود .

نحوه مصرف :

محلولپاشي موليبدات سديم يا آمونيم بعد ازاتمام گل و14 روز قبل از برداشت .

10-كلر و سدیم  :

نقش عنصر در گياه :

کلر در توليد اكسيژن دركلروپلاست مؤثر است و نیز در تورژسانس روزنه ها مانند پتاسيم نقش دارد. درباره سديم تحقيق یا گزارشي نمي باشد .

علایم كمبود  :

پژمردگي و برنزه شدن برگها و سبب  كاهش رشد سریع است.

علایم اضافه بودن :

افزايش سديم سبب كاهش كلسيم و افزايش جذب پتاسيم می شود.افزايش كلر سبب افزايش منگنز وكاهش پتاسيم و كلسيم می شود. استفاده از كود ازته اثرات سميت  كلر و سديم را كاهش مي دهد. علایم ظاهري بررسي نشده است .با توجه به اینکه خاکهای مناطق خشک و نیمه خشک حاوی مقادیر کافی نمکهای کلرور سدیم می باشند لذا کمبود این عنصر به ندرت دیده می شود.

بهترين نحوه مصرف :

چالكود براساس آناليز خاك در پایيز و اسفند ماه.

محلولپاشي براساس آناليز برگ وخاك در پایيز و قبل ازتورم جوانه ها و بعد از برداشت.

8-1-3- کود سبز و کاشت مخلوط گیاهان زراعی با درخت عناب  :

یکی از شیوه های متداول دنیا برای تقویت زمین در باغهای میوه به خصوص  عناب، کاشت گیاه یکساله و برگرداندن آن به خاک در اواخر زمستان یا اوایل بهار با دیسک سطحی است.گیاهانی که برای این منظور انتخاب می شوند با شرایط اقلیمی منطقه باید تطابق داشته باشند ، یعنی بتوانند در پاییز رشد و ریشه خود را در زمین محکم و برودت زمستان منطقه را تحمل کنند . اگر این گیاهان از خانواده نخود[20] باشند ، علاوه بر افزودن مواد آلی مقادیری ازت نیز به خاک اضافه خواهند کرد .در مناطق سردسیری معتدل ایران می توان از گیاهان زیر استفاده کرد : ماشک گل خوشه ، یولاف ، جو ، ارزن ، منداب ، خردل وحشی ، خلر ، انواع شبدر های یکساله و یونجه یکساله . در مناطقی که زمستان ملایم تری دارند می توان از باقلای معمولی ، شبدر شیرین ، ماشک گل خوشه ای استفاده کرد .

مقدار بذر مورد نیاز از گیاهان مختلف برای کاشت یک هکتار کود سبز از این قرار است :

انواع خانواده نخود             . Legumes Family 60 الی 80 کیلو

انواع ماشک                          Viccia Sp.                        40 الی 50 کیلو

انواع باقلا                              Faba Sp.                      50 الی 60 کیلو

ملیلوتوس(یونجه زرد)  . Melilotus Hicinalis 20 کیلو

شبدر ها                             Trifolium  SP. 14 تا 15 کیلو

انواع یونجه                       Medicago Sp. 15 الی 20 کیلو

انواع غلات                                    Cereals 50 الی 60 کیلو

اگرکاشت گیاه پوششی به هر دلیل امکان پذیر نباشد، نباید استفاده از علفهای هرز را که در کف باغ می رویند، از نظر دور داشت . بعضی باغداران در اوایل پاییز بعد از خاتمه برداشت ، کود ازته ای جهت تقویت رشد این علفها می دهند تا در بهار بتوانند حجم بیشتری از مواد آلی را با برگرداندن آنها به خاک در اختیار داشته باشند ، ولی این کار ممکن است در صورت ملایم بودن هوا موجب تعویق یا توقف رشد  شاخه ها بشود ، در نتیجه موقع رسیدن اولین سرما و یخبندان شاخه های لطیف در حال رشد صدمه ببینند . اگر بنا باشد چنین کاری را در باغها انجام بدهیم بهتر است یک ماه به بیدار شدن درخت اقدام شود که هم رشد پوشش سبز را زیادتر کند و هم به تأمین ازت مورد نیاز جوانه ها و شاخه ها در اول بهارکمک شود .(نگاره های 3-60  تا3-63 ) برگرداندن کود سبز یا علف هرز باید با استفاده از دیسک سطحی انجام شود تا به ریشه ها صدمه زیادی نخورد .البته با این عمل امکان دارد تعدادی از ریشه های سطحی بریده شوند ولی این کار صدمه ای به درخت نخواهد رسانید و به زودی با تولید ریشه های جوان و فعال از محل برش به حجم ریشه ها اضافه خواهد شد . از موارد دیگر پرهیز از خوراندن برگهای درختان به حیوانات است ، برگها می توانند یکی از منابع عمده تأمین مواد آلی درخاک باشند ، کمااینکه کود و هوموس درختان از همین راه تأمین می شود ، رسمی که متأسفانه در اکثر روستاها با رهاکردن گوسفند در باغها متداول است، باید ترک شود . باغدارانی که دامدار نیز هستند باید بدانند هرچند با این عمل مقداری از علوفه دامها را در مدت محدودی تأمین می کنند و دامها حین چرا با انداختن فضولات و ادرار اندکی به تقویت خاک کمک می کنند ولی در کل این عمل به ضرر خاک تمام می شود . علف خشک و درو شده  در شرایط اکثر نقاط ایران به ویژه در خاکهای سبک و سنگلاخی و کم آب ماده با ارزشی در باغ است. اگر علفهای هرز چیده شده را در تابستان زیر سایه انداز درختان و در فاصله ردیفها روی خاک مثل حصیر پخش کنند ، خواهند توانست با سایه اندازی آنها خاک را خنک نگه دارند و از تبخیر سطحی تا حد زیادی بکاهند . از طرف دیگر ،  با تجزیه تدریجی هر سال بر مواد آلی خاک افزوده می شود . استفاده از علف کشهای تماسی مثل پاراکوآت (گراماکسون) در بهار روی علفهای هرز موجب می شود که در تابستان پوشش خشک علفی در زیر درختان به وجود بیاید که می تواند این منظور را به نوع دیگری تأمین کند. کشیدن ماله روی علفهای خشک و خوابانیدن آنها مؤثر است .

آخرین مورد در ارتباط با پوشش سطح باغ استفاده از  پوشش سبز کاشته شده ای از گیاهان دایمی و نگهداری از آن است. زیرا داشتن پوشش سبز دایمی موجب می شود  که از شسته شدن خاک و فرسایش آن جلوگیری شده و نفوذ باران در خاک بیشتر شود.این سیستم نگهداری بیشتر در مناطقی با بارندگی زیاد و در اراضی شیب دار دیده می شود . در جلگه ها و در شرایط آبیاری نیز می توان از این روش استفاده کرد و در هزینه های شخم و برگرداندن و کولیتواسیون مرتب در طول تابستان ، که در روش نگهداری خشک لازم است ، صرفه جویی کرد . لازمه این امر اینست که اول آب اضافی کافی در دسترس باشد ، دوم کود ازته و فسفره اضافی به باغ داده شود ، سوم علفهای کاشته شده را مرتباً درو کنند و کوتاه نگه دارند و علف درو شده و خرد شده را کف باغ پهن کنند.در شرایط ایران غیر از مناطق پرباران شمالی و بعضی دامنه های غربی زاگرس در کمتر جایی چنین امکانی وجود دارد . علفهایی که برای این منظور به کار برده می شوند از خانواده غلات از قبیل چمن معمولی ، علف باغچه ، فسکیو و نظایر آنها یا مخلوطی از آنها با انواع شبدر ها هستند (نمودار6-3 ) .

« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33»