17-9- راهکارهای افزایش عملکرد و کاهش خسارت ناشی از آفات و بیماریهای فیزیولوژیک و غیر فیزیولوژیک  در باغ عناب :

1-  انجام هرس درخت در پاییز و یا اسفندماه و سوزاندن شاخه های بریده شده و آلوده.

2- چالکود عناصر فسفر،پتاس ، منگنز ، روی و آهن در سایه انداز درخت در فصل زمستان.

3- تنظیم دور آبیاری درخت.

4- محلولپاشی پاییزه و یا زمستانه با  عناصر آهن ، روی ، بر و اوره به منظور افزایش توان شاخه های جوان و جوانه های گل و میوه در برابر سرمای زمستانه.

5- بهبود بافت خاک و ایجاد خاکی با بافت  لومی شنی  یا  لومی شنی.

6- استفاده از زیرشکن برای شکستن لایه سخت خاک در خرداد یا تیرماه قبل از احداث باغ.

7- انجام نمونه گیری خاک و آب  قبل از احداث باغ.

8-استفاده از گوگرد به منظور اصلاح خاکهای قلیایی برای کاهش PH و استفاده از گچ و آهک برای افزایش PH خاکهای اسیدی به منظور ایجاد محیط مناسب برای جذب مواد غذایی.

9- رنگ کردن تنه درخت با رنگ سفید.

10- انجام شخم و یخ آب زمستانه.

11- محلولپاشی تابستانه با عناصر منگنز،روی ،آهن و کلسیم  بعد از مرحله عدسی شدن میوه عناب و تکرار آن هر14 روز یکبا ر.

12- استفاده از داكتال 75 به صورت پودر وتابل به ميزان  7 تا 12 كيلو گرم در هكتار قبل از سبز شدن و یا استفاده از داکتال به صورت گرانول همراه با آب آبیاری طبق رعایت توصیه برچسب و چيدن و چراي دام  برای مبارزه با سس .

18- علفهاي هرز [26] :

علف هرز به گياهي اطلاق مي شود كه در جايي كه انسان مايل نباشد رشد كند. علفهاي هرز توسط يكي از روشهاي ذيل به كشاورزي خسارت وارد مي كند :

1-رقابت با محصولات باغي

2- ترشح مواد مسموم كننده در خاك

3- پایين آوردن كيفيت محصولات باغي

4- تشديد بيماريها و آفات

5- بالا رفتن مخارج توليد

18-1- علفهاي هرز باغات ميوه :

ميكروكلیماي باغها نسبت به ساير مكانها از بعضي جهات مثل سايه اندازي، رطوبت نسبي و رطوبت بيش از اندازه خاك با محصولات زراعی متفاوت است . تعداد كمي از گونه هاي گياهي اين زيستگاه را مطلوبتر يافته و مسأله ساز مي شوند.

علفهای هرز چند ساله بیشتر آفت درختان میوه اند و کنترل این علفها در سالهای اول امری اساسی است. علفهای هرز نه تنها بستر خوبی برای امراض بلکه جایگاه جانورانی چون جوندگان و غیره نيز می باشند. پیچک(نگاره 6-109)، کنگر صحرایی ، مرغ، پنجه مرغی، قیاق، گاوچاق کن، اویار سلام، کاهوی وحشی ، دم روباهی از جمله علفهای هرز موجود  در باغات عناب هستند.

18-1-1- شخم زدن :

علفهای هرز را کنترل می کند ولی ریشه های سطحی خاک را پاره کرده، ساختمان خاک را به هم می زند و علفهای هرز اطراف درخت را  از بین نمی برد و فرسایش خاک را بالا می برد.

18-1-2- قطع کردن :  در حاشیه ها و فاصله بین درختان میوه ،اقدام به قطع کردن  می نمایند و علفهای هرز را تا حد چمن قطع می کنند. این روش از فرسایش خاک جلوگیری کرده و رقابت علفهای هرز را پایین می آورد.

18-1-3- مالچ :

پوشاندن زمین با ترکیبات قابل تجزیه باعث می شود علفهای هرز از نور محروم و خفه شوند. در سالهای اخیر پلاستیکهای سیاه آلوده به آسفالت نیز رایج شده است. در درختان کوچک این نوع کنترل  علفهای هرز امری متداول است.

18-1-4- کنترل شیمیایی[27] :

روغن علف هرز [28] ، دینوزپ[29] و پاراکوات تماسی بوده و به شاخه و برگ علف هرز زده می شوند. D 2,4 جهت کنترل برگ پهنهای چند ساله به خصوص پیچک و کنگرصحرایی به کار می رود. همچنین علفهای پهن برگ یکساله را نیز کنترل می کند. جهت پرهیز از خطرات پراکندگی سم نوع آمین آن را به کار می برند. دالاپون [30] نیز به شاخه و برگ زده شده و چند ساله هایی چون قیاق، مرغ ، پنجه مرغی و علفهای گرامینه یکساله را کنترل می کند. Msma, dsma را نیز به شاخه و برگ زده و قیاق ،اویارسلام و بعضی گرامینه های  یکساله را کنترل می کند. بقیه علف کشها ترجیحاً به خاک زده می شوند. Trifluralin, EPTC باید در خاک شرکت داده شوند.EPTC را می توان به آب آبیاری نیز اضافه کرد . تریفلورانین [31]می تواند  پیچک را نیز کنترل کند. اگر باغات شخم زده نشوند به طریق شخم و قطع کردن کنترل می شوند ولی گاهی اوقات رستنیها جهت جلوگیری  از فرسایش خاک لازمند. این حالت در باغات موجود در دامنه ها  وجود دارد. به طور کلی  در یک  زمین صاف شخم زدن، قطع کردن، و استفاده از علف کش مفید می باشد.  بعضی علفهای هرز نسبت به علف  کشها مقاومند  مثلاً اگر سیمازین با ترباسیل  به کار رود خطر ازدیاد گرامینه های یکساله و اگر دیورون و نیترالین به کار رود ، علفهایی چون Senecio و یولاف وحشی زیاد می شوند. تناوب علف کش نیز روش خوبی به منظور کاهش ایجاد مقاومت احتمالی بعضی علفهای هرز در مقابل برخی علف کشها است.)راشد محصل و وفابخش،1378)

« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33»